بی کسی

(انوری)

• خویش، دوست یا حمایت کننده‌ای نداشتن

نیست چون من واپسی در همه واپسان/ چون نیست من بی‌کسی در همه بی‌کسان (فیض کاشانی)

•  تنهایی و بدحالی

وقتی همه رفتند و فقط من ماندم، در آن لحظه بی‌کسی را با تمام وجودم حس کردم.

(دهخدا)

• حالت و کیفیت بی‌کَس، بی‌خویشاوندی
• غربت

 چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله/ که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم. (حافظ)

• تنهایی

من نه از بی‌کسی اندر کف تو دادم دل/ که مرا جز تو بتانند به خوبی چو پری (فرخی)